အသိဉာဏ်ရယ်လို့ ရှိလာပြီဆိုရင်ပဲ လူကောင်းလူဆိုးဆိုတာ ရှိတယ်ဆိုတဲ့ အတွေးတွေကို ကျွန်တော်တို့ခေါင်းထဲ သပ်နဲ့ရိုက်သွင်းသလို ရိုက်သွင်းခံခဲ့ရတယ်။ ဒီကားရဲ့ ပွိုင့်ကလည်းအဲဒီလူကောင်းနဲ့လူဆိုးဆိုတာ ရှိမနေကြောင်းပါပဲ။အမြင်နဲ့ ရှု့ထောင့်အပေါ်မူတည်ပြီး လုပ်ရပ်တစ်ခုရဲ့ကောင်းခြင်းမကောင်းခြင်းဆိုတာ ကွာခြားသွားနိုင်ပေမဲ့ အားလုံးရဲ့ ရည်ရွည်ချက်ကတော့ ကောင်းခဲ့ကြတယ်။ ယုတ်စွအဆုံး ဟစ်တလာတောင်သူ့လူမျိုးအတွက် ရည်ရွယ်ချက်ကောင်းခဲ့တယ်။ အင်ပါယာကြီးတွေတည်ဆောက်ဖို့ စစ်မက်ပြုခဲ့ကြတဲ့ ဘုရင်တွေလည်း ရည်ရွယ်ရင်းတော့ ကောင်းချင်ကောင်းနိုင်ခဲ့တာကို ကျန်းရိမူရဲ့ ဟီးရိုးမှာကျွန်တော်တို့မြင်နိုင်တယ်။ဒီကားကလည်း ဒီလိုပါပဲ… လုပ်ရပ်တွေမကောင်းပေမဲ့ ရည်ရွယ်လိုရင်းတွေ ကောင်းခဲ့ကြတဲ့လူတွေအကြောင်းပါပဲ။ သူတို့ရဲ့ ရည်ရွယ်ရင်းကတော့ အချစ်ပေါ့။ အချစ်ဟာ လူတွေကိုပိုကောင်းတဲ့လူတွေဖြစ်လာစေနိုင်သလို အဆိုးယုတ်ဆုံးလုပ်ရပ်တွေကိုလည်း လုပ်မိလာစေနိုင်တယ်။ ဒီဇာတ်လမ်းတွဲဟာ ဒီအကြောင်းကို အပိုင်းလေးပိုင်းနဲ့ တင်ဆက်ထားတဲ့ ဇာတ်လမ်းတွဲပါပဲ။