‘ကွဲကြေလွယ်သည်၊ သတိနှင့် ကိုယ်တွယ်ပါ’ဒါကို ဖန်ပုလင်းတွေ၊ ဖန်ခွက်တွေထည့်ထားတဲ့ စက္ကူဘူးတွေမှာ ရေးထားကြတာကို မြင်ဖူးကြမှာပါ။ပစ္စည်းတွေကိုကျ မကျိုးပဲ့ရအောင် သတိနဲ့ကိုင်တွယ်ဖို့ သတိပေးတတ်ကြတဲ့ ကျွန်တော်တို့လူတွေဟာ အချင်းချင်းကိုတော့ အကြင်နာတရားနဲ့ ဆက်ဆံဖို့ မေ့လျော့နေကြပါတယ်။ဒီဇာတ်ကားက ဒါကို ဖော်ပြထားတာပါပဲ။ခွမ်ဆိုတဲ့ကောင်လေးမှာ မွေးကတည်းက လက်တစ်ဖက်အပိုပါလာတယ်။ သာမန်လူတွေနဲ့မတူဘဲ လက်သုံးဖက်ရှိတဲ့လူဖြစ်နေတာပါ။အဲဒီလိုလူတစ်ယောက်က လူမှု့အသိုင်းအဝိုင်းမှာ လွယ်လွယ်ကူကူရှင်သန်နိုင်မယ်လို့ ထင်ပါသလား။သေချာပေါက် ကဲ့ရဲ့ခံရ၊ လှောင်ပြောင်ခံရ၊ သူ့ကို ကျိန်စာသင့်နေတဲ့လူဆိုပြီး သနားစရာကြည့်ကြတာတွေကို အမြဲကြုံနေရတာပါ။ပထမဆုံး သူ့အမေဆုံးတယ်။ ပြီးတော့ သူဝတ်ဖို့အင်္ကျီကို အမြဲချုပ်ပေးနေကျ အပ်ချုပ်ဆရာလည်း ဆုံးသွားတဲ့အခါ ခွမ်တစ်ယောက် ခံနိုင်ရည်အားကုန်ဆုံးပြီးတော့သူ့လက်အပိုတစ်ဖက်ကိုဖြတ်ပစ်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပါတော့တယ်။ဒါပေမဲ့ လက်ဖြတ်ပြီးတော့ရော သူ့ဘဝက သာမန်လူတွေလို လွယ်ကူသွားပါ့မလား...သာမန်လူဖြစ်တာကကောင်းတာလား၊ ထူးခြားတဲ့လူဖြစ်တာက ကောင်းတာလား...ဒီဇာတ်ကားကနေ သိလိုက်ရတာက လူ့အသိုင်းအဝန်းကိုယ်တိုင်ကိုက လူတွေကို စိတ်ဒါဏ််ရာအပေးနိုင်ဆုံးနေရာဆို