ဒီကားကို ကျော်အရင်ဆုံးကြည့်ဖူးတော့ ခုတ်တဲ့ထစ်တဲ့ အခန်းကလွဲလို့ ဘာကိုမှသဘောမကျခဲ့ပါဘူး။ ရုပ်ရှင်မကြည့်တတ်သေးတဲ့ အရွယ်ကိုး။ နောက်မှ စကားပြောခန်းတွေကိုလည်းစိတ်ဝင်စားပြီး ရုပ်ရှင်ကြည့်တတ်သလိုဖြစ်လာတော့မှ ပြန်ကြည့်မိတော့ အင်မတန်ကို လက်ရာမြောက်တဲ့ကားတစ်ကားဖြစ်နေပါတယ်။ရုပ်ရှင်တစ်ကားလုံးရဲ့ 70% လောက်က နန်းတွင်းအဆောင်တွေထဲမှာတင် စကားပြောနေကြလို့ သာမန်အပျင်းပြေကြည့်မဲ့သူတွေအတွက်တော့ တော်တော်ကိုပျင်းဖို့ကောင်းပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ဇာတ်လမ်းက ကြီးပြီး တော်တော်လည်းကြမ်းလို့ ဇာတ်လမ်းကောင်းကြိုက်တဲ့သူတွေ သဘောကျပါလိမ့်မယ်။ရိုက်ချက်တွေထဲမှာတော့ ဒီကားဟာ ရှေးခေတ်အခြေပြုကားတွေထဲမှာအကြီးကျယ်အခန်းနားဆုံးကားလို့ မြင်မိပါတယ်။ တခြား Hollywood ကားတွေ အများကြီးရှိပေမဲ့ သိကြတဲ့အတိုင်း တရုတ်ကားတွေက CGI ထက် လူအစစ်တွေ setting အစစ်တွေကိုပိုသုံးတယ်လေ။ အဲအပြင် ဒီကားရဲ့ Costume design, Art direction, set design ဆိုတာ တော်တော်ကိုလက်ရာမြောက်တယ်။ စစ်သားတွေဝတ်တဲ့ သံချပ်ကာ armour တွေဆိုရင်လည်းအနုစိပ်လုပ်ထားတယ်။ Chow Yun Fet ရဲ့ armour ဆို ပိုဆိုး။ မိဖုရားကြီးရဲ့ အသုံးအဆောင်တွေ အဝတ်အစားတွေ နောက် နန်းတွင်းအပြင်အဆင်၊ နန်းတွင်းအမှုထမ်းတွေရဲ့ လုပ်ပုံကိုင်ပုံစနစ်ကျပုံတွေကို ပညာသားပါပါ အပင်ပန်းခံပုံဖော်ထားတာက ရှေးခေတ် တရုတ်ပြည်ရဲ့ ကြီးကျယ်ခန်းနားမှု အောင်မြင်မှုတွေကို မြင်စေတယ်။ နောက်ဆုံး climax အပိုင်းနဲ့ပန်းပွဲတော်ကျင်းပတဲ့အခန်းတွေဆို နောက်ခံတီးလုံးနဲ့ပေါင်းလိုက်တဲ့အခါ ကြက်သီးထလောက်အောင် ကြမ်းတယ်။ သရုပ်ဆောင်တာကတော့ မင်းသားကြီး Chow Yun Fet ဟာ တကယ်ကိုဝါရင့် သမ္ဘာရင့် အားလုံးကို ဂရုမစိုက်တဲ့ ဘုရင်မင်းမြတ်ကြီးအပြင် လှည့်ကွက်တွေ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုတွေနဲ့ပြည့်နေတဲ့ လူကြီးအဖြစ် ပီပြင်အောင် သရုပ်ဆောင်နိုင်တယ်ဇာတ်လမ်းပိုင်းမှာတော့ တစ်လျှောက်လုံးက တဖြည်းဖြည်း မှန်မှန်တက်လာပြီး နောက်ဆုံးမှာ တော်တော်ကြမ်းတယ်။ ဒါပေမဲ့ တစ်ကားလုံးနီးပါး အဆောင်တွေထဲမှာပဲ လူတွေစကားပြောဖြစ်ပျက်နေရတာကို ကြည့်ထားရပြီး နောက်ဆုံး Ending ပါပေါင်းလိုက်တဲ့အခါမှာတော့ ကြည့်တဲ့သူက ဇာတ်လမ်းပြီးတဲ့အခါ လေးလံပြီး စိတ်ချမ်းသာရမလို စိတ်ညစ်ရမလို ဖြစ်နေပါလိမ့်မယ်။သေချာတာကတော့ အထဲက Plot twist တွေက ကြည့်နေတဲ့သူကို ဇာတ်လမ်းတစ်လျှောက် ဆွဲဆောင်ထားနိုင်ပါလိမ့်မယ်။