၁၉၅၇ ခုနှစ်မှာ ရူဒေါ့ဖ် အေဘယ်ကို ဆိုဗီယက်သူလျှို ဖြစ်တယ်ဆိုတဲ့ စွဲချက်နဲ့အတူ နယူးယောက်မြို့မှာ ဖမ်းဆီးလိုက်တယ်။အေဘယ်ရဲ့ ဥပဒေအကြံပေးနေရာအတွက်နယူးယောက်ရှေ့နေအဖွဲ့က တာဝန်ပေးအပ်လိုက်သူကတော့ ဂျိမ်းစ် ဘီ ဒိုနိုဗန်ဆိုတဲ့ အာမခံရှေ့နေတစ်ဦးဖြစ်တယ်။“ကျွန်တော်က အာမခံရှေ့နေလေ၊ ကျွန်တော်ပြစ်မှုဆိုင်ရာဥပဒေနဲ့ပတ်သက်ပြီး ရှေ့နေမလိုက်တာ နှစ်နဲ့ချီနေပြီ၊ ဘာလို့ ကျွန်တော့်ကို တာဝန်ပေးတာလဲ … ဪ ကျွန်တော်က ဆိုဗီယက်စပိုင်ကို ကာကွယ်ပေးပါတယ်ဆိုပြီးလူမုန်းခံရမယ့်အပြင် အမှုကိုကလည်း အရှုံးခံပေးရဦးမှာတဲ့လား”ဒီလိုစကားတွေ ပြောခဲ့ပေမယ့် ဒိုနိုဗန်ဟာ အေဘယ်ကို ခင်ဗျားကသူလျှိုလားဆိုတဲ့ မေးခွန်းကို တစ်ချက်ကလေးတောင်မမေးဘဲ ကာကွယ်ရေးရှေ့နေ ဖြစ်လာတဲ့ သူ့အလုပ်ကို သူတာဝန်ကျေပွန်အောင် လုပ်ဆောင်ခဲ့တယ်။အေဘယ်ရသင့်ရထိုက်တဲ့ အခွင့်အရေးမှန်သမျှ ရရှိအောင် ကြိုးပမ်းပေးခဲ့တယ်တစ်နိုင်ငံလုံးက ကွန်မြူနစ်ကောင်ကို ကာကွယ်ပေးတဲ့ ရှေ့နေဆိုပြီး ဝိုင်းတိုက်ခိုက်ကြ၊ အိမ်အထိ လာရောက်ပြီး ပစ်ခတ်မှုတွေ ပြုလုပ်တာတောင် သူ့အမှုသည် သေဒဏ်မကျသင့်စေရေးအစွမ်းကုန် ကြိုးစားပြီး အထက်လွှတ်တော်တရားရုံးအထိ အယူခံဝင်ပေးခဲ့တယ်။ဒီလိုနဲ့ ၁၉၆၀ ပြည့်နှစ်ရောက်လာပြီး သတင်းတွေထဲမှာ အမေရိကန်သမ္မတက ကြေညာချက်တစ်ခုထုတ်ပြန်တယ်။နာဆာရဲ့ မိုးလေဝသလေယာဉ်တစ်စီး လမ်းကြောင်းလွဲပြီး ဆိုဗီယက်ပိုင်နက် ဟိုးအတွင်းထဲမှာ ပျက်ကျသွားတယ်။လေယာဉ်နဲ့ လေယာဉ်မှူးကို ပြန်တောင်းတဲ့ကိစ္စနဲ့ပတ်သက်ပြီး အခြေအနေတွေက ရှုပ်ထွေးလာပါပြီတဲ့။သိပ်မကြာပါဘူး … ရှေ့နေ ဒိုနိုဗန်ဆီကို စာတစ်စောင်ရောက်လာတယ် … အမေရိကန်လေယာဉ်မှူးနဲ့ ဆိုဗီယက်သူလျှိုကြီးကိုလဲလှယ်ဖို့အတွက် စိတ်ဝင်စားပါတယ်တဲ့။ ဒီတော့ ဒိုနိုဗန်လည်း ဘာလင်တံတိုင်းတည်ဆောက်နေတဲ့ကာလကြီးမှာ ဘာလင်မြို့ကို ချီတက်လာရတော့တယ်။