Takeshi Kitanoကိုတော့ တော်တော်များများက Zatōichi ( 2003 ) Remakeရဲ့ မင်းသားအနေနဲ့ သိကြလောက်တယ်။ သူက အဲဒီကားရဲ့ဒါရိုက်တာနဲ့ ဇာတ်ညွှန်းဆရာလည်းဟုတ်တယ်ကိုယ်တိုင်ရေးကိုယ်တိုင်ရိုက် ကိုယ်တိုင်သရုပ်ဆောင်ပေါ့။ တည်းဖြတ်တာအထိပါ သူ့ဘာသာပဲလုပ်တယ်။ သူ့ကားအကုန်လုံး ဒီလိုတွေချည်းပဲဆော်တယ်။ သူအဓိကရိုက်တာက သိပ်မအပ်စပ်တဲ့၂လိုင်းလိုဖြစ်နေတဲ့ ၂လိုင်းလို့ပြောရမယ်။Crimeနဲ့ Comed။ ဟာသသရုပ်ဆောင်လည်းလုပ်ဖူးတယ်။ Hana-bi (1997)နဲ့လည်း ဗင်းနစ်မှာ Golden Lionဆုရခဲ့တယ်။ သူ့ရှေ့မှာ အဲဒီဆုရဖူးတဲ့ဂျပန်ဒါရိုက်တာကAkira Kurosawa နဲ့ Hiroshi Inagakiပဲရှိတယ်။ “the true successor” to influential filmmaker Akira Kurosawa လို့လည်းပြောကြတယ်။သူလည်း ကွန်တင် တာရန်တီနိုကြိုက်တဲ့ဒါရိုက်တာတွေထဲပါတယ်။ Outrage crime trilogy လို့ခေါ်တဲ့ trilogyတစ်ခုရှိပြီး ၁၉၈၉ကစပြီး အခုထိ ခပ်စိတ်စိတ်တော့ ရိုက်နေတဲ့ ဒါရိုက်တာလို့ပြောရမယ်။ အခုကားထဲလည်း အိုကြီးအိုမနဲ့ သူပဲမင်းသားဝင်လုပ်ထားတယ်။စိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းတာက ဒီကားမှာ ၂ခြမ်းပါတယ်။ ပထမတစ်ခြမ်းကို ကြည့်ရင် တိတ်ဆိတ်ရက်စက်တဲ့ Hitmanကားပဲ။ ဒါပေမဲ့ နောက်တစ်ခြမ်းကိုကြည့်လိုက်ရင်တော့ဒီကားက တော်တော်စားတဲ့ဟာသကားဖြစ်သွားတယ်။သူအကျွမ်းကျင်ဆုံး မဆီမဆိုင်အရာ၂ခုစလုံးကို တစ်ကားတည်း သေချာပြသွားတာပါပဲ။ ရုပ်ရှင်အမျိုးအစားကိုတော့ ခွဲပြဖို့ ခက်လောက်မယ်။သရော်တဲ့ဘက်တော့ သွားတယ်။ အစားဆုံးက ရုပ်ရှင်တိုနေမှာစိုးလို့ဆိုပြီး Black Screen ကြီးတွေ လာလာပြထားတာပဲ။ အဲဒါကိုလည်း ငစားလုပ်ပြီးကို ပြထားတာပါ။ ဒီဘဲက တကယ့်လူတော့တကယ့်လူပါပဲ။